Austria

Jeżeli odłożyć na bok modne udoskonalenia, to okazuje się, że austriacka kuchnia opiera się na zestawie tradycyjnych przepisów przekazywanych z pokolenia na pokolenie. W czasach kiedy cesarstwo się rozrastało, listę uzupełniano daniami nowych sąsiadów, jak np. czeskie knedle ze śliwkami, węgierski gulasz z papryką, bałkańska ostra duszona papryka, włoskie dania na bazie makaronu. Austriacy z wielkim pietyzmem przyrządzali wszystkie te specjalności i w końcu z przekonaniem twierdzili, że sami je wynaleźli. Najlepszym przykładem kulinarnych plagiatów jest sławny na całym świecie sznycel wiedeński (Wienerschnitzel) - panierowany w bułce cielęcy eskalopek. Kiedy marszałek polny Joseph Radetzky wrócił z Włoch w 1848 r. - w roku rewolucji - przywiózł ze sobą nie tylko wieści o stłumieniu powstania, ale także costoletto alla Milanese - przepis, który natychmiast trafił do kucharzy z cesarskiego dworu, naturalnie w wielkim sekrecie. Od tamtej pory panierka z bułki tartej na cielęcinie, wieprzowinie, kurczaku czy rybie uchodzi za dodatek typowo austriacki.

Przesyt
Austriacy kochają jeść. To zamiłowanie do gastronomicznych przyjemności kultywowano przez : iele wieków. Tyrolski orzeł z knedlikami, pieczona wiewiórka z sałatką, jeż w kwaśnym sosie z kluseczkami - są daniami uchodzącymi za wyjątkowe przysmaki. W czasach wojen i zarazy, kiedy większość ludzi głodowała, możni ledwie to zauważali, chociaż zdarzało się, podczas oblężeń i powstań, że nawet szlachetnie urodzone żołądki skłaniały się do trawienia wszystkich zbłąkanych ssaków, jakie udało się złapać i zabić w zakamarkach Hofburga.